کمیته پیگیری وضعیت احمد باطبی

شما ای اهرمن های سيه رو

شما ای مردمان پست و بدخو

شما ای ناجوانمردان دوران

شما نامردمان، ياران شيطان

شما ای بر بلندی ها نشسته

همه از مردمی پيمان گسسته

زمان پيری است جادوگر پرافسون

گهی پيمانه پر می، گاه پرخون

گهی می خندد همچون نوعروسان

گهی می خندد از دل چون عروسان

گهی از سينه بر می دارد افغان

گهی تلخ است كام و گاه شيرين

گهی لبخنده داری گاه غمگين

شما ای اهرمن های گنهكار

شما ای در گلستان همچنان خار

شما از همرهان خود گسسته

شما عهد دليران را شكسته

نمی بينيد موج خشم مردان

نميبينيد آتش های سوزان

زبانه می كشد سوزان و سركش

شرار شعله های خشم آتش

فرو می سوزد اين دور زمان را

شما مردان ننگين جهان را

 فرو می پاشد از هم بند و زندان

دليران باز می آيند خندان

 

پروانه فروهر

میخواهم با شما سخن بگوئیم. ما از شما مردم در هر کجا که هستید برای نجات پسر عزیزمان احمد استمداد می طلبیم. خواهش میکنیم برای نجات پسرمان احمد باطبی ما را یاری کنید! این انتظار یک پدر و مادر از شما است. احمد مٽل فرزند شماست. برای نجات فرزندتان کاری کنید!
اسم احمد باطبی پسر عزیز و جگر گوشه ما دیگر نه تنها برای شما بلکه  برای مردم سراسر دنیا آشنا است. عکس پسرم توسط تمام خبرگزارهای دنیا مخابره شده است و همه با تصویر احمد باطبی که پیراهن خونین یک دانشجو را بلند کرده است، اشنا هستند.
پسر من هیچ جرمی مرتکب نشده است. جرم او از قرار این است که پیراهن خونین یکی از هم دانشگاهی هایش را در جریان اعتراضات ۱۸ تیر ۷۸ بلند کرده است. برای این اقدام فرزند ما دستگیر شد و برایش حکم اعدام صادر شد.
با دستگیری و صدور حکم اعدام برای فرزندمان معنا و روال زندگی ما عوض شد. من و مادر احمد دیگر شب روز نداشتیم. فقط یک هدف داشتیم. نجات فرزندمان از اعدام. پس از تلاشهای بسیار، پس از دوندگیهای زیاد، پس از اعتراضات گسترده شما در گوشه و کنار دنیا، پس از ارسال نامه های متعدد به سازمانهای حقوق بشری و ملاقات با مسئولین دولتی، پرونده احمد مجددا بازبینی شد و حکم احمد به ۱۵ سال زندان تغییر کرد.
ما شاد بودیم که پسرمان از اعدام نجات یافته است. جشن گرفتیم. اما ما مٽل بسیاری از شما پدر و مادریم و نمیخواهیم که خراشی به زندگی فرزندمان وارد شود. میخواستیم که آزاد شود. و از اینکه باید شاهد این باشیم که احمد بهترین دوران زندگی اش را در گوشه زندان سپری کند دچار غم و اندوه بزرگ دیگری شدیم.
روزها و سالها سپری می شد و ما در تلاش برای آزادی فرزندمان هر تلاشی کردیم. از همگان تقاضای کمک برای آزادی او کردیم. به سراغ هر نهاد و هر مقام دولتی رفتیم. و هر روز شاهد بودیم که چگونه فرزند ما پژمرده تر می شود و روز به روز وضعیت جسمی اش در زندان بعلت نبود ابتدائی ترین امکانات زیستی ضعیف تر می شود.
۷ سال بازداشت در زندان دیگر چنان وضعیت جسمی احمد را به تحلیل برده بود که برای مداوا مجبور شدند او را از زندان مرخص کنند. احمد تحت نظر پزشک بود و مداوای او ادامه داشت تا اینکه در ۷ مرداد ماه سال ۸۴ مجددا در منزل دستگیر شد و به زندان اوین بازگردانده شد.
این بار دیگر مادرش حتی قدرت رفتن و مراجعه کردن به مسئولین و ملاقات او در زندان را نداشت. بعلاوه فشار مقامات امنیتی علیه ما نیز افزایش پیدا کرد. مصاحبه ها و نامه نگاریهای ما با رسانه ها با تهدید نیروهای امنیتی روبرو شود. اما مگر میشود در مقابل این تهدیدات دست از تلاش برای آزادی فرزندتان بردارید؟
 من مٽل بسیاری از شما یک پدرم. مٽل همه پدران آرزوی خوشبختی فرزندم را دارم. آرزو دارم که درمراسم فارغ التحصیلی اش، درمراسم ازدواج و عروسی اش، و در آرزوی تولد فرزندش شرکت کنم. اما در عوض ۸ سال است که چشم به عکسهای احمد دوخته ایم و اشک می ریزیم، تازه باید شاهد این باید باشیم که همسرش سمیه نیز در تاریخ ۲ اسفند ربوده و زندانی شود. از زمین و آسمان برای ما مصیبت میبارد.
اکنون احمد در اعتراض به دستگیری همسرش دست به اعتصاب غذای خشک بزند. دیگر تحمل این وضعیت را نداریم. کمکمان کنید. کمک کنید تا فرزند دلبند مان را آزاد کنند! کاری از از دست ما جز درخواست و تقاضای کمک مجدد از شما مردم ساخته نیست. خطر مرگ زندگی احمد را تهدید میکند. سمیه در زندان است. کمک کنید! 
تنها یک راه در مقابل ماست. من و مادر احمد اعلام میکنیم که اگر تا روز ۱۰ اسفند فرزندمان و همسرش را تا ۱۰ اسفند برای ادامه معالجاتش آزاد نکنند ما در پارک دانشجو با عکس فرزندانمان تا آزادی شان تحصن خواهیم کرد.
ما از تمامی رسانه های خبری دنیا میخواهیم که برای آزادی فرزندانمان این اعتراض ما را منعکس کنند. صدای استمداد ما را به گوش همه برسانند. ما از تمام خانواده های زندانیان سیاسی میخواهیم که برای آزادی و نجات عزیزانشان به ما بپیوندند.
باقر باطبی
کرج – ایران
۴ اسفند ۱۳۸۵

صادقی با نامبردن از: احمد باطبی،دکتر کیوان انصاری، سعید درخشندی،ابوالفضل جهاندار،بابک مهدیزاده،آرش بهمنی، کوهزاد اسماعیلی، حشمت الله طبرزدی،دکتر زرافشان، علی فرحبخش ابراز امیدواری کرد این افراد و تمامی زندانیان سیاسی در بند آزاد شوند.

در این مراسم رضا کرمانی دبیر تحریریه نشریه نامه به نمایندگی از سید علی صالحی دبیر کانون نویسندگان ایران که به دلیل بیماری موفق به حضور در برنامه نشده بود با بیان سخنان کوتاهی شعری از سید علی صالحی شاعر معاصر قرائت کرد.


در ادامه برنامه جواد مجابی شاعر معاصر و عضو کانون نویسندگان ایران با اشاره به 40 سال فعالیت این کانون در زمینه مبارزه با سانسور گفت: اصل بر این است که سانسور نباشد نه اینکه مقدار آن کم و زیاد گردد. وی در ادامه به قرائت شعر پرداخت.

همچنین در این مراسم حسن اسدی زید آبادی عضو کمیته حقوق بشز سازمان دانش آموختگان بیانیه این کمیته در خصوص موارد اخیر نقض حقوق زندانیان سیاسی را قرائت کرد.



در ادامه کوهیار گودرزی دبیر کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر بیانیه این کمیته در خصوص وضعیت نگران کننده احمد باطبی را قرائت کرد.


همچنین سعید حبیبی بیانیه کمیته پیگیری آزادی احمد باطبی را قرائت نمود.

موسوی خوئینی،بابک احمدی و جواد مجابی

در ادامه این برنامه دکتر بابک احمدی نویسنده و مترجم با اشاره به پایمال شدن حقوق انسانی افراد در سالهای اخیر به تجمعات اینچنینی که در 1 سال گذشته در اعتراض به وضعیت اکبر گنجی، مهندس موسوی، مرگ اکبر محمدی ، منصور اسانلو، دکتر زرافشان، دکتر جهانبگلو و نهایتا احمد باطبی تشکیل شده است گفت: احمد باطبی فردی است که در تمامی این گردهمایی ها از نام او و ظلمی که به او شده است یاد می شود. احمدی با اشاره به فضای غمزده حاکم بر جلسه و اشعار قرائت شده گفت: نباید در شرایط حاضر نا امید باشیم .

 

پدر احمد باطبی میهمان ویژه مراسم

احمدی با اشاره به عنوان جلسه (شب مهتاب) و یاد آوری خاطره کرامت دانشیان و علاقه وی به این شعر گفت: متاسفانه در شرایط حاضر شب مهتابی که باید زندانیان سیاسی را آزاد کند، شهرام جزایری را از زندان فراری داده است. احمدی گفت: امروز در حالی که مخاطرات فراوانی کشورذ را تهدید می کند آقایان از کشف انرژی هسته ای توسط یک دختر 16 ساله در آشپزخانه سخن می گویند. احمدی گفت: باید با همبستگی و اتحاد شرایط حاضر را تغییر داد. 
 

  پدر احمد باطبی نیز از بانیان این برنامه و کمیته پیگیری آزادی باطبی تشکر کرد.

در پایان این برنامه سیمین بهبهانی عضو کانون نویسندگان ایران با تبریک به پدر احمد باطبی به سبب داشتن فرزند مقاومی همچون احمد، شعری را برای حضار قرائت کرد.

از: ادوار نیوز